پيمانه . و چاشنى كردن زر و سيم . معياص ( me'y s ) ا . ع . هر آنكه سختى كند بر كسى در آنچه از وى خواهد . معيان ( me'y n ) ص . ع . آنكه آب و كاه براى قوم مىجويد . و رجل معيان : مرد سخت چشم‌زخم رساننده . معيب ( ma'ib ) م . ع . عاب عيبا و عابا و معابا و معيبا . ر . عيب . معيب ( ma'ib ) ا . ع . عيب . معيب ( ma'ib ) ص . ع . عيبناك و معيوب . معيبات ( ma'ib t ) ا . پ . مأخوذ از تازى - عيبها و معايب . معيبة ( ma'aybat ) ا . ع . جاى بيحرمتى و بىآبرويى . و چيزى كه بىآبرويى آورد . معية ( mo'ayyat ) ا . ع . مصغر معاوية . معيت ( ma'iyyat ) ا . پ . مأخوذ از تازى - همراهى و اتحاد و پيوستگى و رفاقت و مشاركت و مهربانى و شفقت و محبت و طرفدارى و جانب‌دارى . معيد ( mo'id ) ص . ع . اعاده كننده و دوباره كننده . يق : فلان معيد لهذا الامر . و رجل مبدئ و معيد : مرد بارها با كفار جنك كرده . و فرس مبدئ و معيد : اسب رام و ادب آموخته . و فلان مبدئ و معيد : فلان آزموده كارى است كه كارها را بارها آزمايش كرده . معيد ( mo'id ) ا . ع . توانا و قادر و زيرك و ماهر . و عالم و طالب علم و مصر در علم و علم آموخته . و شير بيشه . و گشنى كه بارها گشنى كرده باشد . معيدى ( mo'aydiyy ) ص . ع . مصغر معدى . المثل : تسمع بالمعيدى خير من ان تراه : درباره شخصى گويند كه ببزرگى و خوش نامى شهرت يافته باشد و ظاهرش حقير به نظر آيد . معيذ ( mo'iz ) ص . ع . هر مادهء نو زاييده خواه ماديان و شتر و سك باشد و يا حيوانى ديگر . معير ( me'yar ) ا . ع . نام شخصى . و بلا و سختى . و ابنة معير : نيز بلا و سختى . ج : بنات معير . معير ( mo'ir ) ص . ع . عاريت دهنده . معير ( mo'ayyar ) ا . ع . قسمى از جامهء ابريشمين منقش كه در آن خالهايى باشد شبيه به چشم گورخر . معير ( mo'ayyer ) ا . پ . مأخوذ از تازى - آنكه عيار و چاشنى زر و سيم را معين مىكند . معيرة ( ma'irat ) ا . ع . رسوايى و بىآبرويى و بدنامى . معيز ( ma'iz ) ا . ع . ج . معز . معيش ( ma'ic ) ا . ع . زندگانى . و آنچه بدان زندگانى مىكنند . و جايى كه در آن زندگانى مىكنند . ج : معايش . معيش ( ma'ic ) و معيشة ( ma'icat ) م . ع . عاش عيشا و معاشا و معيشا و معيشة . ر . عيش . معيشة ( ma'icat ) ا . ع . خوردنى و نوشيدنى و هر چه بدان زندگانى نمايند . و زندگانى . و مايهء حيات و زندگانى . و هر چه بدان و يا در آن زيست و زندگى باشد . ج : معايش . و المعيشة الضنك : عذاب قبر . معيشت ( ma'icat ) ا . پ . مأخوذ از تازى - اسباب زندگانى و هر چه بدان زندگانى كنند و مايه زندگانى . معيشت‌اندوز ( ma'icat - anduz ) ص . پ . واو مجهول - آنكه اسباب زندگانى خود را اندوخته مىكند . معيص ( ma'is ) و ( ma'yas ) ا . ع . روييد نگاه و درختستان انبوه و درهم : معيق ( ma'iq ) و معيقة ( ma'iqat ) ا . ع . ژرف و دورتك . يق : نهر معيق و بئر معيقة . معيل ( ma'il ) م . ع . عال عيلا و معيلا . ر . عيل . معيل ( mo'il ) ص . ع . مرد بسيار عيال . معيل ( mo'il ) ا . ع . شير . و پلنك . و گرك . معيل ( mo'il ) ص . پ . مأخوذ از تازى - بسيار عيال و عيال‌بار . معيلة ( mo'ilat ) ص . ع . مونث معيل : زن بسيار عيال . معيم ( mo'im ) ص . ع . دراز . يق : عام معيم : سال دراز . معين ( ma'in ) ص . ع . چشم كرده . و چشم زده . و ماء معين : آب روان روشن و پاك : ج : معن . معين ( ma'in ) ا . ع . از اعلام است . معين ( mo'in ) ص . ع . ياريگر و و مددگار . و المعين : خداوند عالم جل شانه . معين ( mo'in ) ا - ص . پ . مأخوذ از تازى - يار و ياور و دستگير و مددگار . معين ( mo'ayyan ) ص . ع . هر چيز مخصوص به كسى . معين ( mo'ayyan ) ا . ع . جامه منقش و رنگارنگى كه در آن نقشهاى چهارگوشه خرد مانند چشم گاو باشد . و گاوى كه ميان دو چشم وى سياه بود . و گشن از گاوان .